Jerzy Lewczyński


Urodzony w Tomaszowie Lubelskim w 14.03.1924 r. Studia na Wydziale Inżyniersko-Budowlanym Politechniki Śląskiej w Gliwicach (1945-1951). Praca zawodowa w Biurach Przemysłu Chemicznego w Gliwicach (1951-1981). Żołnierz Armii Krajowej obwód Tomaszów Lubelski (1943-1945). Od 1956 r. członek Związku Polskich Artystów Fotografików. Udział w wystawach krajowych: Warszawa, 1958 (Krzywe Koło); Kraków, 1968 (Fotografia Subiektywna); Warszawa, 1971 (Fotografowie Poszukujący); Katowice, 1971 (Stany graniczne fotografii) i inne. Udział w wystawach fotografii polskiej za granicą: Niemcy, Kolonia, 1959 (Beksiński-Lewczyński-Schlabs), Polska Fotografia Twórcza- Kolonia, Photokina 1972, Fotografia Polska, 1979 (USA, Paryż, Londyn, Berlin, Moskwa, Zagrzeb) i inne.
Teksty krytyczne o twórczości: „Fotografie" 1956-1989, „Encyclopedie intenationale des Photographes" Szwajcaria 1984, „Contemporary Photographes" - Londyn i inne. Teksty autorskie w pismach, biuletynach, katalogach i innych.
    Jego twórczość z lat pięćdziesiątych określono mianem Antyfotografii, podczas gdy próby stworzenia teatru fotografii w oparciu o wzajemne relacje starannie komponowanych przedmiotów, którym przypisywał znaczenie symboliczne były wyrazem buntu artysty wobec obowiązujących kanonów opisywania ludzkiej egzystencji.?W latach 60-tych i 70-tych zwrócił uwagę na możliwość rozbudowania struktury swoich obrazów dzięki twórczemu wykorzystaniu prac innych autorów oraz reprodukcji które stawały się częścią rozbudowanych, wielowątkowych przedstawień o złożonej treści. Realizacje te prezentował po raz pierwszy na znaczących wystawach: Fotografia subiektywna (1968) i Fotografowie poszukujący (1971). W tych pracach konserwując z pietyzmem dokumentalną rolę fotografii zwracał szczególną uwagę na jej nieustającą rolę kreatywną. Jak pisze J. Lewczyński: "Działania nazwane »Archeologią fotografii« pozwoliły mi poszerzyć oddziaływanie obrazu fotograficznego i stworzyć instrument badania przeszłości".

Dokumentacja